گزافه‌گويى و حرف بدون حساب است كه در مرآة العقول در اين رابطه مىفرمايد : « وأما جزم بعض المجازفين ، « 1 » بكون جميع الكافى معروضاً على القائم عليه السلام لكونه في بلدة السفراء فلا يخفى ما فيه على ذى لب » . « 2 » سابعاً ، نه تنها طبق تفسير متأخرين ، حدود نه هزار حديث « ضعيف » در كتاب كافى وجود دارد « 3 » بلكه طبق تفسير متقدمين نيز رواياتى در كافى موجود است كه اولًا از آثار صادقين عليهم السلام « 4 » نيست و ثانياً متن حديث ، نشان مىدهد كه از معصوم عليه السلام صادر نشده است كه از آن جمله است روايات زير : الف . عن معاذ بن كثير عن ابى عبداللَّه عليه السلام قال : شهر رمضان ثلاثون يوماً لا ينقص واللَّه ابداً . « 5 » در صورتى كه بالحس والعيان مىبينيم كه بعضى از سال‌ها ماه رمضان بيست و نه روزى و بعضى از سال‌ها سى روزى است . و از قديم گفته‌اند : « ليس الخبر كالمعاينه » . « 6 » ب . عن ابى بصير عن ابى عبداللَّه عليه السلام في قول اللَّه عز و جل : « وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ » « 7 » . فرسول اللَّه صلى الله عليه و آله الذكر و اهل بيته عليهم السلام المسئولون وهم اهل الذكر . « 8 » حضرت آية اللَّه العظمى الخوئى بعد از آن‌كه حديث فوق را به عنوان يك نمونه روشن از احاديث نادرست نقل مىكند در وجه نادرستى آن ، مىافزايد : « اگر مراد به ( ذكر ) در آيهء مباركه ( چنان كه در روايت مذكور آمده است ) رسول خدا باشد ، پس

--> ( 1 ) . مرحوم نورى در حاشيهء مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص 534 مىنويسد : منظور از بعضى « مولى خليل قزوينى » است . ( 2 ) . مرآة العقول مجلسى ، ج 1 ، ص 32 . ( 3 ) . مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص 541 ؛ دراسات في الكافى والصحيحين ، ص 129 . ( 4 ) . آية اللَّه العظمى خوئى در معجم رجال الحديث ، ج 1 ، ص 89 - 91 دوازده مورد از اين‌گونه روايات كافى را به‌عنوان شاهد نقل مىكند . ( 5 ) . فروع كافى ، ج 4 ، ص 79 . ( 6 ) . در اين‌كه بعضى از قدما بر اثر خوش‌باورى بر خلاف حس و دلايل رياضى مضمون اين روايات را - كه به طور مكرر در كافى و من لا يحضره الفقيه آمده - پذيرفته‌اند در صورتى كه مسأله جزء بديهيات است به خصوص روايات مستفيضه‌اى بر خلاف آنها داريم ، در اين باره مراجعه شود به كتاب‌هاى : معجم رجال الحديث آية اللَّه العظمى خوئى ، ج 1 ، ص 30 - 34 ؛ پاورقى فروع كافى ، ج 4 ، ص 89 - 80 ؛ مرآة العقول مجلسى ، ج 16 ، ص 232 - 235 . ( 7 ) . سورهء زخرف ، آيهء 44 . ( 8 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 211 ، روايت 4 .